บทที่ 102 ตอนที่ 102

ระพีภูมิกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นนูน รังสีความไม่พอใจแผ่ซ่านออกมาจนอัญชันสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุ

เขาตวัดวงแขนแข็งแรงโอบหมับเข้าที่เอวบาง ดึงร่างเล็กเข้ามากระแทกชิดสีข้างอย่างแรงเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเต็มตัว

“คนของผมไม่ได้เหงาหรอกครับ... จริงไหมอัญชัน?”

เขาใช้มืออีกข้างเชยคางมนขึ้นมาบังคับให้เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ